Куля́шне (пол. Kulaszne) (укр. Куляшне) — село у ґміні Команьча, повіт Сянок, Пудкарпатьскоє воєводство, Польско, котроє до акції Вісла было лемкӯвськоє.
Ґеоґрафія Село находить ся на ріці Ослава.
Назва У ходови кампанії полонізації назв у 1977—1981 роках село называли Мєндзиґуже ().
Топоніміка На думку польского археолоґа и історика Володимира Антонієвича назва села происходить уд албаньского слова kulloše, што означать пасовище.Особо важными є міґрація назв и топонімӯв храктерных про Албанію. ..., wystarczy подати пару прикладӯв, назва села у повітови сянок, Куляшне, годно ся узяти из алб. kulloše "пасовище" (Godin 393), назва присілка Маґула у Ґлиникови німицькӯв на юг уд Ясла" [w:] Володимир Антонієвич. Пастырьство Татр Польскых и Пудгаля, т. 8. с. 156.
Історія Село первый раз ся споминать у 1538 році, товды же и покріпачено. До 1772 року село входило у состав Сяноцькой земли Руського воєводства, Речи Посполитой. За податковым реґістром 1565 року у селі было 16 кмітӯв на 8 и 1/2 ланах из численными податками и повинностями.
Из 1772 до 1918 року у — Ліському, а скоро у Сяноцькому повітах Кралёвства Ґаліції и Лодомерії Австро-Мадярщины.
У 1785 році у Куляшному жило 235 особ.
У 1905 році Вернер Ліпа въедно из другым чолвіком занимав 180 га земли у Куляшному.
У 1912 році у селі построєно деривляну цирьков ст. Михаила.
У 1918—1919 роках село въедно из ищи 33 селами входило у состав Републікы Команьча. Дале село входило у Сяноцькый повіт Львӯвського воєводства.
У 1939 році у селі было у основі русиньскоє (лемкӯвськоє) обывательство: из 650 жытелю̄в села — 620 русинӯв (лемкы), 10 полякӯв и 20 жидӯв.
До депортації лемкӯв у 1945 році у СССР тай депортації у 1947 році у рамках акції Вісла у селі была греко-католицька цирьков парафії Щавне Лупковського деканата.
Половину русинӯв у 1944—1946 роках было уселено до УССР. Пуд час операції «Вісла» 28.04-10.05.1947 депортованы усі (307 особ). Иппен туй у полёви миже ріков и коліями пиля станції Куляшне было учиненоє ґетто про русинӯв. У нёму просто неба пуд дощами и студінёв днями и ночами чекали погрузкы у ваґоны зогнані Польськым вӯйськом жытелі близшых сіл. Удтӯть 29 апріля 1947 року удправлено на Вернуты земли. На зачаткови 1960-ых рокӯв пару дистякӯв бывшых жытелю̄в, русинӯв наново поселили ся у селі.
У 1975—1998 роках село принадлежало до Кросненьского воєводства.
Реліґія У Куляшному была греко-католицька цирьков ст. Арханґела Михаила, яка уходида у состав Сяноцького деканата Перемышльской єпархії. Принадлежала до парафії у Щавному. Запалена у 1974 році. Уціліла мурована дзвӯниця.
У 1962 році недалеко уд міста, де колись быв старый храм, было построєно нову муровану греко-католицьку цирьков св. Архистратиґа Михаила. Поблизь находить ся старый тиметӯв.
Из 1947 року у селі є римокатолицькый костел из парафіёі у Букӯвсько.
Фамілії Згідно записів у XIX сторояови у Куляшному жили особы из фаміліями: Баранецькый, Барвицькый, Барнечка, Бернецькый, Биник, Біда, Вах, Гринчишин, Гузельс, Гузік, Дембицькый, Дембука, Дзюбак, Дороцяк, Дяк, Єремко, Жимськый, Інкула, Качмар, Кіцак, Крепіч, Кролик, Кукулка, Купер, Курпа, Малиняк, Марко, Мафко, Мельник, Михалишин, Мищишин, Нич, Очич, Процько, Сейка, Секелик, Семен, Сидор, Собко, Стапай, Сташицькый, Стройный, Тейка, Терек, Трояновськый, Урбан, Халупняк, Хвостяк, Хомчак, Хрін, Цюра, Шимока, Шимськый, Шумськый, Фейко, Фенё, Юренко, Юрковська, Яценко.
Знамі Родаци
похороненый туй Анджей Васіельєвскі (1949—1995) — польскый різьбярь, малярь и поет.
Обывательство У селі на 2011 рӯк живе 191 чилядник.https://dane.gov.pl/pl/dataset/780,panstwowy-rejestr-nazw-geograficznych-prng/resource/30102/table
Иппен позерайте
Команьча Репедь Щавне Туриньске Републіка Команьча
Удкликованя
Катеґорія:Села Катеґорія:Лемківскы села в Польску Катеґорія:Населены пункты Катеґорія:Населены пункты подля країны Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту Катеґорія:Села подля краины Катеґорія:Села Польска Катеґорія:Населены пункты Польска Катеґорія:Основаны 1538 Катеґорія:Сторінки з неперевіреними перекладами